تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
زُيِّنَ لِلَّذِينَ کَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ (212)
ترجمه
زينت داده شد براى آنانکه کافر شدند زندگانى دنيا و سخريه مىکنند بانانکه ايمان آوردند و کسانيکه پرهيزکار شدند فوق آنها هستند روز قيامت و خدا روزى ميدهد هر کس را بخواهد بيرون از شمار..
تفسير
چنان دنياى دنى در نظر بيخبران از عالم آخرت جلوهگر است که گويا عروسى است با تمام آرايش و پيرايش مخصوص بآنها و مىخواهند خود را در راه عشق او فنا نمايند غافل از نقشههاى گوناگون و حيلههاى رنگارنگ اين عجوزه مکاره غداره که تمام اعضا و جوارحش بانواع مضرات مشحون است و مدام سم قاتل را بکالبد عشاق خود تزريق مينمايد و سر آمد همه غفلتها آنکه در عين حال استهزا مينمايند آنانرا که از دنيا بهره ندارند ولى بزيور ايمان و تقوى آراستهاند با آنکه آنها روز قيامت در بهشت و دار کرامتند و اينها در جهنم و وادى ندامت و خداوند روزى ميدهد در دنيا بمقتضاى رحمت رحمانيه براى امتحان و زيادى کفر و طغيان و ساير حکم و مصالح بهر کس بخواهد از مؤمن و کافر و در آخرت بمقتضاى رحمت رحيميه که مخصوص باهل ايمان است بانواع نعمتها که از حد وصف و احصاء و شمار بيرون است اهل تقوى را.