اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَومَ يَکُونُ النّاسُ کَالفَراشِ المَبثُوثِ «4» وَ تَکُونُ الجِبالُ کَالعِهنِ المَنفُوشِ «5»
روزي که جميع افراد انسان مبعوث ميشود مثل جراد منتشر پراکنده ميشوند چنانچه در جاي ديگر ميفرمايد: يَخرُجُونَ مِنَ الأَجداثِ کَأَنَّهُم جَرادٌ مُنتَشِرٌ قمر آيه 7. و تشبيه بجراد و فراش براي اينکه است که يک مرتبه آني و فوري تمام مثل مور و ملخ پراکنده از قبرها بيرون ميريزند در صحراي محشر که ميفرمايد: وَ ما أَمرُ- السّاعَةِ إِلّا کَلَمحِ البَصَرِ أَو هُوَ أَقرَبُ نحل آيه 77. و راه بجايي ندارند از اينکه طرف بآن طرف ميدوند چنانچه ملخ و مورچه از هر طرفي ميروند و برميگردند بطرف ديگر که معني مبثوث و منتشر است.
وَ تَکُونُ الجِبالُ کَالعِهنِ المَنفُوشِ.
عهن پنبه و پشم است که دم جک حلاج ريز ريز شده باشد، با اينکه کوهها از هم پاشيده شدند اشجار و عمارات و پستيها و بلندي زمين بطريق اولي از هم پاشيده ميشود که ميفرمايد: يَسئَلُونَکَ عَنِ الجِبالِ فَقُل يَنسِفُها رَبِّي نَسفاً فَيَذَرُها قاعاً صَفصَفاً لا تَري فِيها عِوَجاً وَ لا أَمتاً طه آيه 105 الي 107، و عوج و امت پستي و بلندي است.