پیام‌های تفسیر نور

1- قانون وتمدن‌هاى بشرى، قادر بر حل اختلافات نيستند. زيرا هر گروه وفردى بدنبال خواست‌هاى خود است. حل اختلافات بايد از طريق قانون الهى و داورى انبيا صورت گيرد. قانونى که مصون از تحريف وخطاست و داورى که از هوا وهوس واغراض نفسانى معصوم است. «فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ ... مَعَهُمُ الْکِتابَ» 2- بهترين راه حل اختلاف، تقويت ايمان به معاد است. انبيا براى پيشگيرى از اختلافات، از بشارت وبراى درمان آنها، از انذار استفاده مى‌کنند. «مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ ... لِيَحْکُمَ بَيْنَ النَّاسِ» 3- خطوط کلّى اهداف انبيا يکى است. «النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ» 4- داورى انبيا، در چارچوب قوانين آسمانى است. «أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتابَ ... لِيَحْکُمَ» جلد 1 - صفحه 330 5- يکى از وظايف انبيا، ايجاد وحدت وتفرقه‌زدايى است. «لِيَحْکُمَ ... فِيمَا اخْتَلَفُوا» 6- قضاوت همه انبيا، يک گونه است. فرمود: «لِيَحْکُمَ» ونفرمود: «ليحکموا» 7- بدترين نوع اختلاف، اختلاف آگاهانه‌اى است که بخاطر حسادت وظلم بوجود مى‌آيد. «مَا اخْتَلَفَ فِيهِ ... مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ» 8- در بين مؤمنان هم اختلاف پيدا مى‌شود، ولى در پرتو ولايت خداوند، رهبرى مى‌شوند. «فَهَدَى اللَّهُ ... لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ» 9- ايمان، زمينه برخوردارى از هدايت خاصّ الهى است. «فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا» 10- گرچه هدايت همه افراد به خواست خداوند است، ولى خواست خداوند بر اساس اختيار انسان است. «يَهْدِي مَنْ يَشاءُ» 11- صراط مستقيم، پايان دهنده اختلافات است. «اخْتَلَفُوا ... يَهْدِي ... صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ»