1- انتظار بهشت رفتن، تنها بخاطر ايمان داشتن و بدون سختى کشيدن، انتظار نادرستى است. «أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ ...»
2- در سنّتهاى الهى، هيچ تغييرى نيست. همه ملّتها و امتّها و افراد بايد از کوران آزمايش بگذرند. «وَ لَمَّا يَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا»
3- توجّه به مشکلات ديگران، عامل تسکين است. از تاريخ، عبرت و الگو بگيريم. «مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ»
4- آماده باشيم، آزمايشات الهى به قدرى سخت است که بعضى مواقع انبيا را نيز
«1». «ان الجنة حفت بالمکاره و ان النار حفت بالشهوات». تفسير کاشف، ج 1، ص 9. 31
«2». تفسير منهجالصادقين، ج 1، ص 552.
«3». صافات، 172.
«4». مجادله، 21.
جلد 1 - صفحه 332
مضطرب مىکند. «يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ»
5- در سختىها، انبيا از مردم جدا نبودند. «يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ»
6- يکى از شروط استجابتِ دعا، اضطرار و قطع اميد از غير خداست. «مَتى نَصْرُ اللَّهِ ... إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ»
7- آرامبخشِ همهى مشکلات، ياد نصرت خداوند است. «أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ»
8- مقاومت، زمينهى دريافت نصرت الهى است. «مَسَّتْهُمُ ... إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ»