اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَالمُورِيات‌ِ قَدحاً «2»
الموريات از ماده وري بمعني خروج آتش است که سابقا بتوسط سنگ و چخماق آتش بيرون ميآوردند، و فعلا بتوسط کبريت اخراج ميکنند و اسبها که نعل سم آنها آهن است اگر روي سنگ يا زمين صلب تاخت کنند آتش خارج ميشود، و قدح آن سنگ است و مراد اسبها که بسرعت ميروند آتش از سم آنها خارج ميشود براي جهاد في سبيل اللّه يا امر ديگري و در قرآن ميفرمايد: أَ فَرَأَيتُم‌ُ النّارَ الَّتِي تُورُون‌َ أَ أَنتُم أَنشَأتُم شَجَرَتَها أَم نَحن‌ُ المُنشِؤُن‌َ واقعه آيه 71 و 72. يعني آتشي که بتوسط کبريت يا سنگ و چخماق هيزم را روشن ميکنند که معني تورون است آيا آن هيزم را کي آفريده شما آفريده‌ايد يا ما.
اقول: اينکه آتش را کي در اينکه سنگ و کبريت قرار داده و اينکه سنگ و کبريت را کي خلق فرموده جل الخالق که اگر اينکه اثر نبود دستگاه طبخ مختل بود.