اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِنَّه‌ُ عَلي ذلِک‌َ لَشَهِيدٌ «7»
بعضي گفتند: مرجع انه خداي متعال است يعني خدا بر کنود بودن او شاهد است، و بعضي گفتند: مرجع انسان است که فرداي قيامت بر کنود بودن خود شهادت ميدهد چنانچه ميفرمايد: حَتّي إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيهِم سَمعُهُم وَ أَبصارُهُم وَ جُلُودُهُم بِما کانُوا يَعمَلُون‌َ فصلت آيه 20. و ميفرمايد: فَاعتَرَفُوا بِذَنبِهِم فَسُحقاً لِأَصحاب‌ِ السَّعِيرِ ملک آيه 11. بعضي گفتند: در همين دنيا خود انسان شهادت ميدهد بر کنود بودن خود که نعم الهي را ذکر نميکند مگر قليلي و بلاها و مصائب را همه جا مکرر در مکرر ذکر ميکند.
اقول: هم خود انسان هم در دنيا و هم در آخرت شهادت بر کفر و کنود بودن خود ميدهد و هم پروردگارش شاهد است و کلمه لربه تاب هر دو را دارد که مرجع مضاف باشد رب يا مضاف اليها لربه بعلاوه شهود قيامت بسيارند و مکرر ذکر شده
205