تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِأَنَّ رَبَّکَ أَوْحى لَها «5»
«1» مجمع البيان (چ 1403) ج 5، ص 526.
«2» منهج الصادقين (چ سوم) ج 10 ص 318.
جلد 14 - صفحه 306
بِأَنَّ رَبَّکَ: سخن گويد زمين به سبب آنکه پروردگار تو، أَوْحى لَها: وحى کند مر او را. يعنى امر فرمايد از روى خفا و دستورى دهد که خبر ده از عمل‌هاى مردمان که بر تو واقع شده.
3- فرمود رسول اکرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر وضو باشيد و بهترين عمل خود را که نماز است، محافظت کنيد و خود را نگهداريد از زمين که مأواى شماست و هيچ کس در او عمل خير و شر نکند، مگر آنکه او خبر دهد از آن در روز قيامت. «1» و فرموده‌اند در مسجد مواضع مختلف و متعدد نماز بگذاريد که روز قيامت شهادت خواهد داد. «2» اعجاز- در علل الشرايع- صدوق (رحمه اللّه) از حضرت فاطمه زهرا عليها سلام روايت نموده که وقتى در عهد ابو بکر زلزله عظيمه واقع شد و مردم به فزع آمدند، نزد ابو بکر و عمر آمدند. ديدند ايشان با حالت فزع مى‌روند به سوى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام. پس تمام آمدند خدمت آن حضرت و ايشان از خانه بيرون آمدند بدون آنکه در آن حضرت هولى و ترسى باشد. رفتند به تلّى و نشستند و مردم به اطراف آن حضرت نگاه مى‌کردند، به ديوارهاى مدينه که در حرکت بود، مى‌رفت و مى‌آمد پس به ايشان فرمود گويا ترسيديد از آنچه مى‌بينيد. گفتند چگونه نترسيم و حال آنکه تا به حال مثل آن نديديم. پس حضرت دو لب مبارک حرکت داد و دست مبارک به زمين گذارد، فرمود (مالک اسکنى) چيست تو را ساکن بشو! پس ساکن شد به اذن خدا. مردم را تعجب، زياده شد از تعجب ايشان در اول. حضرت فرمود در تعجب شديد؟ گفتند: بلى.
فرمود منم آن کسى که خدا در اين سوره فرموده (وَ قالَ الْإِنْسانُ ما لَها) منم آن انسان و به من خبر مى‌دهد آنچه واقع مى‌شود بر روى زمين «3».
«1» مجمع البيان (چ 1403 هج) ج 5، ص 526.
«2» بحار الانوار چ جديد، ج 83 (کتاب الصلاة) باب 30 ص 384 روايت 59 بنقل از امالى صدوق.
«3» علل الشرايع چ بيروت (1385)، باب 343، روايت 8، ص 556. دلائل الامامة طبرى، صفحه 2.
جلد 14 - صفحه 307