اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ أُولئِک‌َ هُم خَيرُ البَرِيَّةِ «7»
محققا کساني که ايمان آوردند و عمل صالح بجا آوردند اينها خود بهترين بريّه هستند ايمان بجميع عقائد حقه که گفتيم در ايمان چهار امر معتبر است اول يقين قطعي بجميع عقائد ديني که شک و ريبي و انکاري در هيچيک آنها نباشد، دوم اعتقاد که عبارت از دلبستگي و دربند دين بودن است، سوم اقرار که کفر جحودي نباشد که ميفرمايد: وَ جَحَدُوا بِها وَ استَيقَنَتها أَنفُسُهُم نمل آيه 14، چهارم تسليم که زير بار دين رفتن است.
إِن‌َّ الَّذِين‌َ آمَنُوا مشروط به اينکه مستقر باشد و مستودع نباشد که تعبير بموافات ميکنند که بقاء ايمان باشد تا آخرين نفس زيرا بسياري از معاصي است که باعث زوال ايمان ميشود در آخر عمر بخصوص اگر کثرت پيدا کند و ملکه و عادت گردد، و اينکه جمله شامل مراتب ايمان ميشود از درجه ادني الي درجه اعلي البته بتفاوت درجات.
وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ عمل صالح اينکه عبادتش صحيح باشد تام الاجزاء و الشرائط و خالي از موانع صحت و بالاخص اگر داراي شرائط قبول هم باشد.
أُولئِک‌َ هُم خَيرُ البَرِيَّةِ بجايي ميرسد که از ملائکه بالا ميزند:
(ان الملائکه خدّام شيعتنا)
و مراد اينکه نيست که جميع اعمال صالحه را بجا آورد زيرا اينکه بر همه کس ميسر نيست، و نيز مراد اينکه نيست جميع اعمال او صالحه باشد بلکه همين مقدار که واجبات شرعيه را صحيحا بجا آورد مصداق اينکه آيه ميشود.