1- بهشت جسم، باغ و نهر و بهشت روح، رضاى خداوند است. جَنَّاتُ عَدْنٍ ...
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ
2- خشيت الهى، سرچشمه عمل به دستورات الهى است. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا
«1». فاطر، 28.
«2». جاثيه، 23.
جلد 10 - صفحه 560
الصَّالِحاتِ ... جَزاؤُهُمْ ... جَنَّاتُ ... ذلِکَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ»
3- جاودانگى بهشت براى مؤمنان قطعى است. (کلمات «عَدْنٍ»، «خالِدِينَ» و «أَبَداً» همه بيانگر قطعى بودن خلود است.) جَنَّاتُ عَدْنٍ ... خالِدِينَ فِيها أَبَداً
«والحمدللّه ربّ العالمين»
جلد 10 - صفحه 562
سوره زلزله
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان