تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَکْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (42) ترجمه‌ و نياميزيد حق را بباطل و کتمان مکنيد حق را با آنکه شما ميدانيد. تفسير مخلوط نمودن حق را بباطل بآنستکه اقرار نمودند به نبوت محمد (ص) و امامت على (ع) که حق بود و انکار نمودند آندو را که گفته‌اند و بعد از پانصد سال ديگر مى‌آيند که باطل بود پس از يک راه گفتارشان حق بود و از راه ديگر باطل چنانچه‌ جلد 1 صفحه 72 در آيه سابقه بيان شد و کتمان نمودند حق را با آنکه ميدانستند که حق است و اين پيغمبر (ص) و على (ع) همان نبى و وصى موعود در تورية است ولى براى حب مال و جاه دنيوى مکابره با عقل و علم خودشان نمودند و کفر جحوديرا اتخاذ کردند و بنظر حقير آميختن حق را بباطل اعم از آنستکه حق را مخلوط بباطل نمايند چنانچه از بيان امام عسکرى (ع) که ذکر شد استفاده ميشود و آنکه باطل را بصورت حق جلوه دهند و امر را مشتبه نمايند و از کلمه حق اراده باطل کنند چنانچه متعارف در زمان ما شده است اگرچه ما بر حسب ظاهر مکلف نيستيم که اين حمل را نمائيم ولى بايد ملتفت باشيم که گول هم نخوريم و کتمان حق هم اعم است از انکار حق چنانچه از بيان امام معلوم است و سکوت در مقام بيان چنانچه از آيات ظاهره در حرمت حکم ننمودن بما انزل اللّه و اخبار وجوب اظهار علم بر عالم در موقع ظهور بدعت استفاده ميشود و اينکه ائمه اطهار در مقام تفسير بذکر بعضى از مصاديق اکتفا فرموده‌اند براى آنستکه مقصود از تفسير بيان مفاهيم ظاهريه الفاظ نيست زيرا اهل لسان خودشان عالم بآنها هستند و غير اهل لسان هم از مراجعه بلغت بدست مياورند بلکه مقصود بيان افراد خفيه يا جليه يا مورد نزول و امثال اينها است چنانچه خطابات قرآنيه هم اختصاص باشخاص و طوائف خاصه ندارد اگرچه بر حسب ظاهر مخاطب شخص يا جماعت مخصوصى باشند و اين معنى از روايات ائمه اطهار در تفاسير آيات استفاده ميشود بعلاوه در روايات عديده تصريح شده است مخصوصا فرموده‌اند قرآن بطريق إياک اعنى و اسمعى يا جاره نازل شده است که خلاصه‌اش آنستکه خطابات قرانيه از قبيل در بتو ميگويم ديوار تو گوش کن است بنابر اين اختصاص به بنى اسرائيل يا يهود يا نصارى يا علماء آنها يا حاضرين در زمان خطاب و غير هم ندارد.