تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَلاَّ لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ «15»
شأن نزول- نوبت ديگر حضرت نماز مىگذارد. ابو جهل گفت تو را از نماز نهى کردم. حضرت او را تهديد و وعيد بسيار فرمود. ابو جهل گفت مرا ميترسانى و حال آنکه مجلس من از همه بزرگتر و اهل آن از همه بيشتر است «1». آيه نازل شد.
کَلَّا: نه چنين است، بايد که باز ايستد آن ناهى معاند و آن کافر جاحد يا حقا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ: اگر باز نايستد ابو جهل از اذيت پيغمبر و از پرستش بتان لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ: هر آينه به قهر و شدت بگيريم او را به موى پيشانى.