اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ناصِيَةٍ کاذِبَةٍ خاطِئَةٍ «16»
ناصيه دروغگوي خطاکار. نسبت دروغ و خطا بناصيه دادن با اينکه صاحب ناصيه کذاب و خاطئي بوده بمناسبت است مثل اينکه بگويي زبان تو و چشم تو و گوش تو دست تو پاي تو عورت تو فلان عمل را بجا آورد چشمت ديد گوشت شنيد زبانت گفت پايت کجا رفت دستت چه کرد با اينکه اينها آلت بودند و فاعل خود انسان است و لذا فرداي قيامت همين اعضاء شهادت ميدهند بآنچه صاحب آنها بتوسط اينها مرتکب شده ولي نسبت فعل بهمين اجزاء داده شد که ميفرمايد:
اليَوم‌َ نَختِم‌ُ عَلي أَفواهِهِم وَ تُکَلِّمُنا أَيدِيهِم وَ تَشهَدُ أَرجُلُهُم بِما کانُوا يَکسِبُون‌َ و نفرمود:
بما کان صاحبهم يکسب يس آيه 65، و نيز ميفرمايد: يَوم‌َ تَشهَدُ عَلَيهِم أَلسِنَتُهُم وَ أَيدِيهِم وَ أَرجُلُهُم بِما کانُوا يَعمَلُون‌َ نور آيه 24. و ناصيه که گرفته شد تمام اعضاء و جوارح گرفته ميشود لذا فرمود:
(کاذبة) کذب بر خدا و رسول و دين و قرآن و مقدسات دين.
جلد 18 - صفحه 172
(خاطئة) خطاي آنها کفر و شرک و ضلالت و متابعت شيطان و متکبرين و هواي نفس است.