تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ «2» إِنَّ الْإِنْسانَ‌: به درستى که جنس انسانى، لَفِي خُسْرٍ: هر آينه در زيانکارى است. به سبب صرف عمر عزيز گران بها در مطالب و مقاصد ناپايدار. يعنى‌ «1». تفسير برهان (چ قم 1394) ج 4 ص 504- کمال الدين ج 2 باب 58 ص 656. جلد 14 - صفحه 337 جميع آدميان در زيانکارى فاحش‌اند. چه هر روز که بر انسان مى‌گذرد، از سرمايه عمر چيزى کم شود و تا نگاه کند عمر رفته است و ذخيره آخرت که طاعت و عبادت است، فراهم ننموده و در خسارت دائمى گرفتار شده.