اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا تَلبِسُوا الحَق‌َّ بِالباطِل‌ِ وَ تَکتُمُوا الحَق‌َّ وَ أَنتُم تَعلَمُون‌َ (42)
(حق و درست را بباطل و نادرست مشتبه نکنيد و حق را نپوشانيد و حال آنکه ميدانيد) لبس و لبس با شبهة قريب المعني است چنانچه التباس با اشتباه و فرق اينکه دو آنست که شبهه در مورد جلوه کردن باطل بصورت حق، و لبس در مورد جلوه دادن حق بصورت باطل استعمال ميشود، و ظاهر آيه اشاره باينست که يهود حقانيت اسلام و پيغمبر صلّي اللّه عليه و آله و سلّم و قرآن را بصورت باطل جلوه ميدادند با اينکه ميدانستند.
1- سورة النمل آيه 14
جلد 2 - صفحه 15
و بعض مفسرين لبس را بمعني خلط و مزج تفسير نموده‌اند يعني حق و باطل را بيکديگر ممزوج نکنيد به اينکه ببعضي ايمان بياوريد و ببعضي نگرويد، گر چه لبس باين معني هم استعمال شده، ولي در اينجا مناسبت ندارد.
وَ تَکتُمُوا الحَق‌َّ کتمان مقابل اظهار است و کتمان حق اينست که مطلبي را انسان بداند و حقانيت آن نزد وي ثابت باشد و از ابراز و اظهار آن خودداري کند و اينکه عکس نفاق است زيرا منافق معتقد بامري نيست ولي آن را اظهار ميکند.
و يهود حقانيت اسلام نزد آنها ثابت و روشن و واضح بود ولي آن را کتمان و انکار نمودند و اينکه را کفر جحودي گويند چنانچه گذشت، و تکتموا عطف بتلبسوا مدخول لاء ناهيه است يعني و لا تکتموا الحق، وَ أَنتُم تَعلَمُون‌َ اشاره بعلم آنها باوصاف و خصوصيات پيغمبر اسلام است که در کتب خود خوانده‌اند.