اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ وَ ارکَعُوا مَعَ الرّاکِعِينَ (43)
(و نماز را بپا داريد و زکاة را بدهيد و با رکوع کنندگان «نمازگزاران» رکوع کنيد «نماز گزاريد»).
در اول سوره در ذيل آيه الَّذِينَ ... يُقِيمُونَ الصَّلاةَ الاية معني اقامه صلوة و إيتاء زکاة بيان شد«1» و از اينکه آيه استفاده ميشود که کفار چنانچه مکلف باصول هستند بفروع هم مکلف ميباشند و فرداي قيامت براي ترک هر دو قسمت معاقب هستند بلي اگر اسلام بياورند خداوند از ترک واجبات و فعل محرمات که در زمان کفر از آنها صادر شده عفو ميفرمايد چنانچه در حديث است:
1- مجلد اول صفحه 150 و 218.
جلد 2 - صفحه 16
الاسلام يجبّ ما قبله
«
» و اگر در زمان کفر عبادت يا عمل خيري از آنها صادر شود صحيح نيست زيرا شرط صحت کلّيه عبادات اسلام و ايمان است و از همين- جهت عبادات اهل خلاف و بدع و ساير فرق شيعه نيز باطل است چون شرط ايمان در آنها نيست.
وَ ارکَعُوا مَعَ الرّاکِعِينَ مراد همان نماز است و مفسرين درباره تکرار آن وجوهي گفتهاند ولي حق اينکه است که تکرار نيست بلکه امر بنماز با جماعت است و از اينکه جمله هم استفاده ميشود که کفار بمستحبات نيز مکلف هستند.
و اينکه واضح است که پيغمبر اسلام بر کافه جن و انس تا قيامت مبعوث بوده و همه آنها مشمول جميع احکام او هستند غير از احکام خاصه که براي بعضي بخصوص جعل شده.