اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لَقَد خَلَقنَا الإِنسان‌َ فِي أَحسَن‌ِ تَقوِيم‌ٍ «4»
جواب قسم است ميفرمايد: هر آينه بتحقيق خلق فرموديم انسان را به- نيکوترين وضع مستوي القامه و تمام اجزاء بدن او را از چشم و گوش و دست و پا و ساير اجزاء بدن را نيکو قرار داديم و قوت نطق باو داديم که در تعريف انسان گفتند حيوان ناطق که فصل مميز او از ساير حيوانات نطق است که آنها را صامت ميگويند، و عقل و شعور و ادراک و فهم و قوت و قدرت باو داديم و تمام وسائل سعادت را تکوينا و تشريعا بر او آماده کرديم لکن اينکه انسان دو صنف شدند يک صنف اگر در مقام تحصيل سعادت برآمدند و از اينکه وسائل بهره‌برداري کردند از تمام مخلوقات عالم بالا ميزنند حتي از ملائکه، و اگر پشت پا زدند و در شقاوت سير کردند از تمام مخلوقات پست‌تر ميشوند حتي از شياطين و خداوند اينکه دو صنف را در مستثني و مستثني منه بيان ميفرمايد: