1- به شبهات، پاسخ مناسب بدهيد. «يَسْئَلُونَکَ ... قُلْ»
2- مسجد الحرام واهل آن، احترام ويژه دارند. «الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَکْبَرُ»
3- تعيين اهميّت گناهان، بدست خداوند است. «إِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَکْبَرُ، الْفِتْنَةُ أَکْبَرُ ...»
4- سلب امنيّت، مهمّ‌تر از قتل است. «وَ الْفِتْنَةُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ»
5- لازم است آرزوها، هدف‌ها و تلاش‌هاى دشمن خود را بشناسيم. «وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّى يَرُدُّوکُمْ عَنْ دِينِکُمْ»
6- هجوم دشمن، توجيه کننده‌ى کفر و ارتداد شما نيست. «وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ ... وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْکُمْ ...»
7- دشمنان، همواره در کمين هستند وارتداد و کفر وپشت کردن به دينتان را مى‌خواهند وبه غير آن راضى نمى‌شوند. آنها دنبال پيروزى موقت نيستند، بلکه مى‌خواهند فرهنگ ومکتب شما را از بين ببرند. «حَتَّى يَرُدُّوکُمْ عَنْ دِينِکُمْ»
8- حسن عاقبت، ملاک ارزش است. چه بسا مسلمانانى که کافر مرده‌اند. «فَيَمُتْ وَ هُوَ کافِرٌ»
9- ارزش ايمان و عقيده تا جايى است که اگر ايمان رفت، اعمال صالح نيز حبط مى‌شود. «مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْکُمْ ... حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 339