1- رتبهى ايمان، مقدّم بر عمل است. «آمَنُوا ...* هاجَرُوا وَ جاهَدُوا»*
2- اميد به لطف پروردگار، مشروط به ايمان، هجرت و جهاد است. «آمَنُوا ... هاجَرُوا وَ جاهَدُوا ... أُولئِکَ يَرْجُونَ»
3- اصول افکار و اعمال اگر صحيح باشد، اشتباهات جزئى قابل عفو است.
«آمَنُوا ... هاجَرُوا ... يَرْجُونَ»
4- به لطف خداوند اميدوار باشيم، نه به کارهاى نيک خود. زيرا خطر سوءعاقبت و حبط عمل و عدم قبول اطاعت، تا پايان عمر در کمين است. «يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ»
5- چون بنده اميدوار به رحمت خداوند است، خداوند نيز اعلام مىکند: آمرزنده و مهربان است. «يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ»
6- ارزش هجرت و جهاد آن است که در راه خدا و براى او باشد. «فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
7- مؤمنان و مهاجران مخلص نيز به رحمت و مغفرت او نياز دارند. «آمَنُوا، هاجَرُوا ... يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ»
8- از خطاى مهاجران و مجاهدان در راه خدا، بايد گذشت. «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ»