تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى «6»
وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى: و تصديق کرد به کلمه نيکو، که آن شهادتين است (لا اله الا اللّه محمد رسول اللّه)، يا تصديق نمود وعده عوض را که اين است:
«وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ» «2» و «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها» «3» و «مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» «4» يا غير آن از هر کلمه که دلالت بر
«1». تفسير منهج الصادقين، (چ سوم) ج 10 ص 264.
«2» سوره سباء آيه 39.
«3» سوره انعام آيه 160.
«4» سوره بقره آيه 261.
جلد 14 - صفحه 238
حق کند، يا باور داشت حسنى را که ايمان است، يا ملت حسنى را که ملت اسلام است، يا مثوبت حسنى را که بهشت است؛