تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى «8»
وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ: و اما کسى که بخل کرده به دادن حقوق مال خود يا کلمه توحيد، وَ اسْتَغْنى: و بىنياز ديد خود را به شهوات دنيا از ثواب الهى، و بدين سبب به موجبات آن که اتيان طاعت و اجتناب از معصيت است، توجه ننمود.