اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَمّا مَن بَخِل‌َ وَ استَغني «8»
و اما کسي که بخل کرد و طلب غنا و خود را مستغني دانست.
(وَ أَمّا مَن بَخِل‌َ) يکي از صفات بسيار خبيثه است بخصوص در بذل واجبات که ميفرمايد در حديث:
(البخل شجرة في النار اغصانها متدليه فمن تمسک بغصن منها يجره الي النار)
و ميفرمايد:
(البخيل بعيد عن اللّه و عن الجنة و عن النّاس)
و ميفرمايد:
(الجنة دار الاسخياء)
و غير اينها از اخبار.
(وَ استَغني) دو نحوه تفسير شده يکي اينکه طلب غني ميکند ميترسد که اگر بذل کند فقير شود چنانچه ميفرمايد: يا أَيُّهَا الَّذِين‌َ آمَنُوا أَنفِقُوا مِن طَيِّبات‌ِ ما کَسَبتُم
جلد 18 - صفحه 140
وَ مِمّا أَخرَجنا لَکُم مِن‌َ الأَرض‌ِ- الي قوله تعالي- الشَّيطان‌ُ يَعِدُکُم‌ُ الفَقرَ ... الاية بقره آيه 267 و 268. ديگر تفسير شده باين که خود را مستغني ميداند از خداي متعال و از جنت و از مثوبات الهي و وعده‌هاي او زيرا تمام اينها را تکذيب ميکند.