تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى «19»
وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ: و نيست هيچ کس را نزد آن معطى، مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى:
از نعمتى و منّتى که مکافات کرده شود، يعنى تا قصد کند به اعطاى آن مجازات آن نعمت را، بلکه اعطاى آن نمىکند.