تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِلاَّ ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى «20»
إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ: مگر براى رضاى رَبِّهِ الْأَعْلى: پروردگار خود که برتر و بزرگتر است در ذات و صفات.
بيان- اين غايت مرتبه اخلاص عمل است که هيچ چيز منظور نباشد، مگر خاصّ و خالص براى رضاى خدا باشد، لا غير.