تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى «10»
فَسَنُيَسِّرُهُ: پس مهيّا گردانيم او را به جهت آن عناد و سوء اختيار خود تکذيب را، اسباب لطف و توفيق را از او باز گيريم و او را در باديه خذلان واگذاريم تا آماده شود: لِلْعُسْرى: براى خصلتى يا طريقه يا حالتى که مودى شود به عسر و سختى او، که آن دخول آتش جهنّم است. يا منع الطاف کنيم از او تا طاعت بر او دشوارترين چيزى شود. چنانچه در آيه ديگر فرمايد: «يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً کَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ». «1»
«1» سوره انعام آيه 125.
جلد 14 - صفحه 240