پیام‌های تفسیر نور

1- شراب و قمار، هر دو عامل فساد جسم و روح و مايه‌ى غفلت هستند. لذا در قرآن در کنار هم مطرح شده‌اند. «الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ» 2- از انديشه و امنيّت، پاسدارى کنيد. با تحريم شراب، از عقل و فکر، و با تحريم‌ «1». آل‌عمران، 92. «2». نحل، 67. «3». نساء، 43. «4». مائده، 90. جلد 1 - صفحه 343 قمار، از آرامش و سلامتى روحى و اقتصادى پاسدارى شده است. «فِيهِما إِثْمٌ کَبِيرٌ ... وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ» 3- در برخوردها، انصاف داشته باشيد. بدى‌هاى ديگران را در کنار خوبى‌هاى آنها ببينيد. آيه از منافع شراب وقمار چشم نمى‌پوشد وموضوع را به نحوى مطرح مى‌کند که قدرت تعقّل و تفکّر در انسان زنده شود. «فِيهِما إِثْمٌ کَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ» 4- در محرّمات گاهى ممکن است منافعى باشد. «مَنافِعُ لِلنَّاسِ» 5- در جعل قوانين بايد به مسئله اهمّ ومهمّ توجّه کرد. «مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ» 6- احکام الهى بر اساس مصالح و مفاسد است. «إِثْمُهُما أَکْبَرُ» 7- آشنايى با فلسفه احکام، گامى به سوى پذيرش آن است. «إِثْمُهُما أَکْبَرُ»