تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها «12»
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها: زمانى که برخاست شقىترين و بدبختترين قبيله ايشان که آن قدّار بن سالف بود، بر قصد پى کردن ناقه. مراد اشقى جماعتى باشند، يعنى برخاستند به قصد ناقه جماعتى از ايشان که شقىترين آن قبيله بودند، و قدار از جمله آن جماعت بود.