پیام‌های تفسیر نور

1- دنيا وآخرت را سطحى ننگريد و در آن فکر کنيد. «تَتَفَکَّرُونَ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ» 2- رها کردن کار يتيمان، مصلحت نيست، بلکه به نيّت خير و با چشم برادرى معاشرت نمودن با آنان مصلحت است. «قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ» 3- هرگونه اصلاح در وضعيّت يتيمان، ارزش است. کلمه «اصلاح» به صورت مطلق آمده تا شامل همه‌ى اصلاحات اعمّ از اصلاح مالى، علمى، عملى، تربيتى و دينى بشود. «إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ» 4- يتيمان، نه برده و نه فرزند ما هستند، بلکه برادر کوچک ما و جزء خود ما هستند. «فَإِخْوانُکُمْ» «1». ترجمه مرحوم الهى قمشه‌اى. «2». تفسيرالميزان، ذيل آيه. جلد 1 - صفحه 345 5- نه افراط و نه تفريط، نه به نام اصلاح، اموال ايتام را بخوريد و نه از ترس فساد، آنان را رها کنيد که خداوند مصلح و مفسد را مى‌شناسد. «وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ» 6- اگر بدانيم خداوند افکار ونيات ما را مى‌داند، فساد و خلاف نمى‌کنيم. «وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ» 7- تکليفِ فوق طاقت در اسلام نيست. «لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَکُمْ» 8- آسان‌گيرى دستورات، کارى حکيمانه است. «لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَکِيمٌ»