تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَيالٍ عَشْرٍ «2»
وَ لَيالٍ عَشْرٍ: و سوگند به شب‌هاى ده گانه. در آن وجوهى است:
1- دهه اول محرّم که عاشورا در آن است.
2- دهه ذى الحجه که متمّم سى شب حضرت موسى عليه السّلام است.
3- دهه ميانه ماه شعبان که شب برات در آن است.
4- دهه آخر ماه رمضان که شب قدر در آن است. و اشهر، دهه ذى الحجه است، و حق تعالى به آن قسم خورده. زيرا هيچ ايّامى دوست‌تر از آن نزد خدا نيست.
در منهج مروى است که حضرت را اعلام نمودند: فلان جوان در اين ايام روزه دارد. حضرت او را طلبيد، فرمود: از فضل اين ايّام به تو چه رسيده؟ گفت: يا رسول اللّه چيزى نشنيده‌ام، جز آنکه ايّام حج است و حاجيان به افعال حج و طاعات مشغولند. خواستم در وظايف با ايشان موافقت کنم، با اميد آنکه در آخرت با ايشان باشم. فرمود اى جوان! بشارت باد تو را، هر که در اين دهه روزه دارد، چنان است که هر روز صد بنده آزاد کرده، و صد شتر قربان نموده، و صد اسب در راه خدا به جهاد داده؛ و چون روز ترويه روزه دارد، چنان است که دو هزار بنده آزاد نموده، و دو هزار شتر قربان کرده، و دو هزار اسب به جهاد داده، و دو سال روزه براى او بنويسند. و هر که در اين دهه صدقه دهد، چنان است که آن را به پيغمبران صدقه داده، و هر که در اين دهه به عيادت بيمارى رود، چنان است که پيغمبرى «1» را عيادت کرده، و هر که در اين دهه تشييع جنازه‌اى کند، چنان باشد که در عقب جنازه شهيد رفته؛ و هر که مؤمنى را در اين دهه ضيافت کند، چنان باشد که پيغمبر خدا را ضيافت نموده «2».
و در خبر است روز اول ذى الحجه ممتاز است به خصايصى.
«1». تفسير منهج الصادقين (چ سوم) ج 10 ص 231. در اين مدرک و نيز ابو الفتوح پيغمبر را آمده است.
«2». تفسير منهج الصادقين (چ سوم) ج 10 ص 231. در اين مدرک و نيز ابو الفتوح پيغمبر را آمده است.
جلد 14 - صفحه 188
1- مولد حضرت ابراهيم عليه السّلام.
2- تسميه آن حضرت به خليل.
3- قبول توبه آدم عليه السّلام از ترک اولى.
4- تزويج حضرت فاطمه به امير المؤمنين عليهما السّلام.
5- بناى حضرت ابراهيم عليه السّلام خانه کعبه را.
6- نداى حضرت مردمان را به حج.
7- نداى به ذبح اسمعيل عليه السّلام.
8- ورود فدا به جهت قربانى آن حضرت.
9- ششم اين ماه حضرت رسول سوره توبه را به ابو بکر داد که به مشرکين قرائت کند. چون روانه شد، جبرئيل نازل شد که اين سوره را نرساند به مشرکان مگر تو يا کسى که از تو باشد. روز سوم حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را پيغمبر فرستاد تا آيات را از ابو بکر بگيرد و خود قرائت نمايد.
امير المؤمنين عليه السّلام آن آيات را روز عرفه بر مشرکان تلاوت نمود. «1»