تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تَأْکُلُونَ التُّراثَ أَکْلاً لَمًّا «19»
وَ تَأْکُلُونَ التُّراثَ: و مىخوريد ميراث او را، أَکْلًا لَمًّا: خوردنى که صاحب جمعيت است يعنى مالها را از حلال و حرام مىخوريد و هيچ تفرقه و جدا نمىکنيد آنها را از يکديگر.
تنبيه- در آيه شريفه اقوالى است:
1- اموال يتيمان را با مال خود مخلوط و همه را مىخوردند و هيچ به يتيمان نمىدادند.
2- ميراث را به زنان و اطفال نمىدادند و همه را تصرّف مىکردند.
«1» بحار الانوار، ج 75 ص 4 روايت 7 بنقل از امالى طوسى ج 1.
جلد 14 - صفحه 202
3- مالهاى خود را به رغبت تمام مىخوردند و حقوق واجبه آن را نمىدادند.
4- طعام نجس و پاک را با هم مىخوردند و باک نداشتند.
5- آنچه ميّت جمع کرده بود از ظلمه ايشان آن را تصرف مىکردند، با آنکه عالم بودند به غصبيت آن.
6- مال موروث را که به سهولت تمام به وارث رسيده، بدون مشقت و عرق جبين تصرّف و در انفاق آن اسراف کنند در مشتهيات خود از خوردن و آشاميدن و هرزگى صرف کنند، چنانچه عادت بطّالين از ورّاث است.
آيه عام است تمام اقوال را و شامل است عموم مکلّفين را.