تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْکِينِ «18»
وَ لا تَحَاضُّونَ: و تحريص نمى‌کنيد يکديگر [را]، عَلى طَعامِ الْمِسْکِينِ:
بر دادن طعام به فقرا. مراد آن است که به جهت فرط محبت شما بر حطام دنيا و بخل بر آن نه يتيم را دلنوازى مى‌کنيد و نه مسکين نوازش مى‌نمائيد. يا معنى آنکه من مال را به شما دادم تا به آن اکرام کنيد يتيم را و اعطا نمائيد به مسکين و شما ترک اعطا و اکرام نمائيد و اين موجب اهانت شما مى‌شود، نه سختى و تنگى.