تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ «12»
فِيها عَيْنٌ: در آن بهشت چشمه‌اى آب، جارِيَةٌ: جارى است که هرگز قطع نشود.
بيان- چشمه‌ها در غايت عظمت و کثرت، بعضى از عسل و بعضى شير و بعضى آب. و نهرها بر روى زمين بهشت گذرند به وفق مراد اهل بهشت.
نه در اخدود و جدولها، «1» بدون اختلاط به هم.