تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ «8»
بعد از آن وصف اصحاب بهشت فرمايد:
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ: روىهاى بهشتيان در آن روز، ناعِمَةٌ: تازه و اثر بهجت و سرور نعمت در او پيداست. يا ارباب وجوه متنعم و مرفّه باشند از انواع لذّات.