تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ «7»
شأن نزول- نقل نموده‌اند که چون ابو جهل و اتباع او، اين آيه را شنيدند، گفتند: اين شخص ما را از چيزى مى‌ترساند که چون شتران ما مى‌خورند، سير مى‌گردند و فربه مى‌شوند. ما اگر بخوريم نيز فربه و قوى مى‌شويم. اين را از
«1» تفسير مجمع البيان (1403 هج) ج 5 ص 479.
«2» مدرک سابق و آيه در سوره محمد آيه 15. هر دو مورد در منهج الصادقين، ج 10، ص 224 نيز آمده است.
جلد 14 - صفحه 174
روى تکذيب و سرزنش گفتند «1». حق تعالى فرمود:
لا يُسْمِنُ: فربه نمى‌کند آن ضريع جهنّم کسى را، وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ: و دفع نمى‌کند هيچ گرسنگى را، يعنى مقصود از طعام يکى از دو چيز است:
يکى فربهى و ديگر رفع گرسنگى و هيچ يک در جهنم نباشد.