تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ «2»
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ: روىهاى کفار و معاندان در آن روز، خاشِعَةٌ: ترسناک و خوار و ذليل باشد و آثار مذلت در صورت آنها هويداست. مراد، وجوه متکبّران و رؤساى مشرکانند. و اولى آنکه جميع کفّار باشند. زيرا همّه آنها متکبّرانند از سجود و عبادت حضرت معبود، لذا مستوجب مذلّتاند. يعنى تمام کفّار در آنروز ذليل و بىمقدار باشند.