اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ
هَل أَتاکَ حَدِيثُ الغاشِيَةِ «1»
اما کلام در فضائل اينکه سوره: اخبار زيادي مرسلا روايت کردهاند و ما اکتفاء ميکنيم بدو حديث يکي از إبن بابويه مسندا از ابي بصير از حضرت صادق (ع) فرمود:
(من أدمن قراءة هل اتيک حديث الغاشية في فرائضه او نوافله غشاه اللّه برحمته في الدنيا و الاخرة و اعطاه الامن يوم القيامة من عذاب النار)
دوم از حضرت رسالت روايت شده فرمود:
(من قرأها حاسبه اللّه حسابا يسيرا).
هَل أَتاکَ حَدِيثُ الغاشِيَةِ بمعني قداست يعني آمد تو را حديث غاشيه و غاشيه بمعني فراگيرنده است چيزي که احاطه ميکند بتمام اطراف شيء و ميپوشاند او را و مراد روز قيامت است که در صحراي محشر خلق اولين و آخرين از جن و انس مجتمع ميشوند دور و اطراف آنها را ملائکه احاطه ميکنند که راه فرار از هيچ طرفي ندارند و از همين باب است قوله تعالي: فَأَغشَيناهُم فَهُم لا يُبصِرُونَ يس آيه 9 يعني روي چشم قلب آنها پوشيده شده حقايق را درک نميکنند و بهمين معني است که ميفرمايد: أَ فَرَأَيتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللّهُ عَلي عِلمٍ وَ خَتَمَ عَلي سَمعِهِ وَ قَلبِهِ وَ جَعَلَ عَلي بَصَرِهِ غِشاوَةً جاثيه آيه 23. و ميفرمايد: جَعَلُوا أَصابِعَهُم فِي آذانِهِم وَ استَغشَوا ثِيابَهُم نوح آيه 7 و ميفرمايد: لَهُم مِن جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِن فَوقِهِم غَواشٍ اعراف آيه 41 که آتش بآنها احاطه ميکند و غير اينها حتي در دعا دارد ميگويي:
(اللهم غشني فيه بالرحمة)
دعاي روز بيست و نهم ماه رمضان در روز قيامت که غاشيه است اهل محشر
جلد 18 - صفحه 93
دو دسته ميشوند يک دسته اهل عذاب از کفار و مشرکين و اهل خلاف و معاندين و ضالين و مضلين و ناصبين و ظالمين و بالجمله غير المؤمنين، و يک دسته اهل ثواب. اما اهل عذاب را ميفرمايد: