اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِي خَلَق‌َ فَسَوّي «2»
آن پروردگار تو خدايي است که خلق فرمود سپس تسويه نمود. سرتاسر ممکنات از نور الانوار تا ماده المواد تمام مخلوق الهي هستند که از پيغمبر اکرم است
جلد 18 - صفحه 84
فرمود:
(اول ما خلق اللّه نوري)
تا ماده اصليه که هنوز صورت بخود نگرفته که تعبير بهيولاي صرفه ميکنند که گفتند:
هيولي در بقاء محتاج صورت || تشخص کرد صورت را گرفتار
مثل مواد جسماني که صورت خاکي و آبي و هوايي و ناري بخود گرفت که عناصر اربعة نام نهاده‌اند و اينها مولد ساير اجسام هستند.
(فسوي) تسويه مطابق حکمت و مصلحت هر مخلوقي را بآنچه صلاح و حکمت اقتضاء داشت مقرر فرمود از انسان مستوي القامة اعضاي بدن هر کدام بجاي خود قواي بدني و نفسي و عقلي باو عنايت فرمود و ساير مخلوقات را بآنچه عين صلاح بود اعطاء فرمود:
جهان چون چشم و گوش و خال و ابرو است || که هر چيزي بجاي خويش نيکو است
فَتَبارَک‌َ اللّه‌ُ أَحسَن‌ُ الخالِقِين‌َ مؤمنون آيه 14، اللّه‌ُ الَّذِي جَعَل‌َ لَکُم‌ُ الأَرض‌َ قَراراً وَ السَّماءَ بِناءً وَ صَوَّرَکُم فَأَحسَن‌َ صُوَرَکُم وَ رَزَقَکُم مِن‌َ الطَّيِّبات‌ِ ذلِکُم‌ُ اللّه‌ُ رَبُّکُم فَتَبارَک‌َ اللّه‌ُ رَب‌ُّ العالَمِين‌َ مؤمن آيه 64.