تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ يَسْئَلُونَکَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَکُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ (222)
ترجمه
و ميپرسند تو را از حيض بگو او پليدى است پس کناره‌گيرى کنيد از
جلد 1 صفحه 281
زنان در حيض و نزديکى مکنيد با ايشان تا پاک شوند پس چون پاک کردند خود را پس بيائيد نزد ايشان از آنجهت که امر فرموده است شما را خدا همانا خداوند دوست ميدارد توبه کنندگان و دوست ميدارد پاکيزه کنندگان را..
تفسير
محيض مصدر است و اذى قذر است که بواسطه کثافت موجب نفرت و اذيت ميشود و بايد از مقاربت با زن در وقت حيض اجتناب نمود چون مضر است و تا خون قطع نشده حرام است و کسيکه يطهرن بتشديد قرائت نموده اصل آن را يتطهرن ميداند و بنابر آن تا غسل نکند زن مقاربت با او جائز نيست و در کافى از امام صادق (ع) روايت نموده است که پرسيدند بهره مرد از زن حائض چقدر است فرمود سواى قبل هر چه باشد جائز است و در روايت ديگر است که ميتواند بيايد نزد زن از هر جهت که بخواهد ماداميکه از موضع خون اجتناب نمايد و اخبار در اين باب زياد است اگرچه کراهت استمتاع و انتفاع از بين ناف و زانو مسلم است و چون زن غسل نمود ميتواند مرد با او نزديکى کند و خوب است براى طلب اولاد باشد که آن جهتى است که خداوند براى آن امر بنکاح فرموده است چنانچه از لفظ من حيث استفاده ميشود و از حضرت صادق (ع) هم روايت شده است که مراد طلب اولاد است و در کافى از آنحضرت روايت نموده است که پرسيدند از حکم مقاربت با زن بعد از انقطاع خون جواب فرمود وقتى مرد ميل مفرط داشته باشد جائز است امر کند زن خود را که شست و شو نمايد پس با او نزديکى کند پيش از آنکه غسل کرده باشد و ممکن است اين معنى از قرائت يطهرن بتشديد استفاده شود بکمک اين روايت اگرچه خلاف ظاهر است و بنابر اين ثمره اختلاف قرائتين مرتفع ميشود و در روايت ديگر است که اگر غسل نمايد نزد من محبوب‌تر است و پرسيدند اگر تيمم کرده باشد بدل از غسل حيض جائز است از براى مرد که با او نزديکى کند فرمود بلى يعنى بعد از آنکه پاک شده باشد و در کافى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که خداوند بنده گناه کار توبه کننده را دوست دارد و اگر گناهکار نباشد افضل است و نيز از آنحضرت روايت شده است که معمول بود مردم با کهنه و سنک استنجا مينمودند پس از آن استنجا بآب معمول گرديد و چون اينکار خوب بود پيغمبر (ص) امر بآن فرمود و خود بجاى آورد پس از آن خداوند نازل فرمود إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
جلد 1 صفحه 282