1- قرآن در پايان برخى آيات مىفرمايد: اميد است رستگار شويد. «لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ»* زيرا کار خير از افرادى که تزکيه نکردهاند، با ريا و غرور و گناه و منّتگذارى محو مىشود. ولى درباره تزکيه شدگان مىفرمايد: قطعاً رستگارند. «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَکَّى»
«1». طه، 65.
«2». مؤمنون، 1.
جلد 10 - صفحه 456
2- تزکيه خود به خود حاصل نمىشود، بايد به سراغ آن رفت. «تَزَکَّى»
3- تزکيه بدون نماز و عبادت نمىشود. «تَزَکَّى، ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى»