اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
وَ السَّماءِ وَ الطّارِق‌ِ «1»
اما کلام در فضل اينکه سوره مبارکه: از إبن بابويه مسندا از حضرت صادق (ع) فرمود:
(من کانت قراءته في فرائضه و السماء و الطارق کانت له يوم القيامة جاها و منزلة و کان من رفقاء المؤمنين و أصحابهم في الجنة)
و از خواص القرآن مرسلا عن النبي (ص) فرمود:
(من قرأ هذه السورة کتب اللّه له عشر حسنات بعدد کل نجم في السماء ... الحديث)
و غير اينها از اخبار.
وَ السَّماءِ وَ الطّارِق‌ِ قسم بآسمان و طارق، و طارق از ماده طرق است بمعني دق و کوبيدن، و معرقه بزبان ما بکوب آنهم در شب که دربسته باشد، و طارق کسي که شب بر انسان وارد شود که احتياج بکوبيدن در دارد، و مراد در اينکه آيه شريفه ستاره‌اي است که شب طلوع ميکند، و در حديث از حضرت صادق (ع) است که ستاره زحل است که در آسمان هفتم طلوع ميکند و تمام آسمان را روشن ميکند و آن ستاره امير المؤمنين است که ولايت و محبت او دلهاي تاريک ظلماني را روشن ميکند.
اقول: زحل يکي از سيارات سبع است که قمر است و عطارد و زهره و شمس و مريخ و مشتري و زحل که از تمام ستاره‌ها بالاتر است و بزرگتر و به واسطه دوري او کوچک بنظر ميآيد حتي از شمس بزرگتر است، و بعضي گفتند: ثريا است، و بعضي گفتند: قمر است، و بعضي گفتند: مطلق ستاره‌ها است که شب طلوع دارد، و ستاره زحل در نظر اهل نجوم ستاره نحس است لکن از حضرت صادق (ع) است که نهي اکيد فرمود از اينکه قول.
اقول: سعد و نحس در ستاره‌ها غلط محض است که در تقاويم مينويسند: اوضاع
جلد 18 - صفحه 75
کواکب در اينکه ماه دلالت دارد بر فلان و فلان و هر روز را مناسب با يک چيز ميدانند لذا فرمودند: المنجم کذاب، سعادت و نحوست در اعمال و افعال بندگان است از عبادت و معصيت بر يکي سعد و بر ديگري نحس بلي آنچه در اخبار براي بعض اعمال رسيده ميبوسيم و بچشم ميگذاريم مثل:
لا تزوجوا و القمر في العقرب
، يا بعض ايام هفته مناسب بعض اعمال است، يا ايام متبرکه مثل شب جمعه و روز جمعه و ايام سعيده اعياد اسلامي و ماههاي شريفه مثل شهر صيام و ليالي قدر و امثال اينها، و اينها هم مربوط به ستاره‌ها و مقارنه و مقابله و تربيع و تثليث آنها نيست هر عمل خيري سعادتها دارد و هر شري نحوستها.