تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِنْ کُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ «4» جواب قسم اين است. إِنْ کُلُّ نَفْسٍ‌: نيست هيچ نفسى، لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ: الا بر او رقيب و نگهبانى هست، که حق تعالى باشد. از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است که: و کّل بالمؤمن مائة و ستّون ملکا يذبّون عنه کما يذبّ عن قصعة العسل الذّباب، لو و کّل العبد الى نفسه طرفة عين لاختطفه الشّيطان: موکلند به هر مؤمنى سيصد و شصت ملک که آفات و بليات و شرّ شياطين را از او دفع مى‌کنند، چنانچه مگس از «1» بحار الانوار چ جديد ج 58 ص 269 روايت 56 بنقل از خصال، ج 2، ابواب الاثنى عشر، روايت 68 ص 489. جلد 14 - صفحه 146 کاسه عسل دفع کرده شود. اگر يک لحظه بنده با نفس خود واگذاشته شود، شياطين او را بربايند. و در باديه هلاکت افتد «1».