نکته‌های تفسیر نور

«رجع» به معناى باران است، شايد به خاطر رجوع بخار آب به زمين به صورت باران. «صدع» به معناى شکافته شدن زمين براى رويش گياهان است. «هزل» به معناى سخن بى‌محتوا است. «کيد» يعنى طرح و نقشه مخفيانه و غافلگيرانه. «مهل» و «امهل» به يک معنا هستند و براى تأکيد در دو قالب آمده‌اند و هر دو به معناى مهلت دادن است. «رُوَيْداً» به معناى مهلت اندک است. آسمان و زمين براى توليد گياه، نظير پدر و مادر براى تولد انسان هستند. نزول باران و آمادگى زمين، بسترى براى رشد گياهان است. نزول قرآن و آمادگى انسان نيز زمينه براى رشد انسان‌هاست. نام قرآن در کنار نام باران آمده است. براى زدودن شک، هم بايد منطقى سخن گفت و هم قاطع. سوگندهاى پى در پى خداوند، براى رفع هرگونه شک و ترديد از مخالفان و تقويت اعتقاد و باور مؤمنان است. «لَقَوْلٌ فَصْلٌ» به جاى «لقول فاصل» يعنى قرآن، سراسر فصل است و ميان حق و باطل فاصله مى‌اندازد. نظير اينکه مى‌گوييم: فلانى شکر است، يعنى يک پارچه شيرينى است. پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمودند: به زودى فتنه‌ها در ميان شما ظاهر خواهد شد. پرسيدند راه نجات چيست؟ فرمود: «کتاب الله فيه نبأ من قبلکم و خبر ما بعدکم و حکم ما بينکم هو الفصل» قرآن که اخبار پيشينيان و آيندگان و داورى شما در آن است. آن کلامى است که حق را از باطل جدا مى‌کند. در ادامه فرمودند: «و من ابتغى الهدى فى غيره اضله الله» هر کس هدايت را در غير قرآن جستجو کند، خداوند او را گمراه مى‌کند. «1» «1». تفسير نمونه. جلد 10 - صفحه 446