تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلاَّ أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ «8» وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ‌: و انکار نکردند اصحاب اخدود از مؤمنان چيزى را، يا کراهت نداشتند از ايشان و عيب نکردند از ايشان، إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا: مگر به آنکه ايمان مى‌آوردند، بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ: به خدائى که غلبه کننده- که بايد از عقاب او ترسيد- ستوده- که به رحمت مثوبت او بايد اميدوار شد- خلاصه معنى آنکه مؤمنان هيچ کارى نکرده بودند که مستوجب اين شوند که انتقام از آنها کشند، مگر آنکه ايمان آورده بودند به خدائى که غالب است بر همه چيزها و مستحق جميع حمد و ثنا. جلد 14 - صفحه 134