آیه ۸ سوره بروج

سوره بروج(البروج)، آیه ۸ · جزء ۳۰ · صفحه ۵۹۰

معنی کلمات و عبارات
«مَا نَقَمُوا»: انتقام نگرفتند. گناه و عیب و رخنه و ایرادی پیدا نکردند. ناخوش نداشتند. «إِلاّ أَن یُؤْمِنُوا ...»: (نگا: اعراف / مائده / ).
نزول
نکات آیه
۱ - اصحاب اخدود، جز ایمان به خداوند، هیچ یک از ویژگى هاى مؤمنان را ناپسند نمى شمردند. «و ما نقموا منهم إلاّ أن یؤمنوا» فعل «نَقَم»; یعنى، چیزى را به شدت ناپسند شمرد. (لسان العرب) ۲ - مؤمنان عصر اصحاب اخدود، مردمى شایسته و به دور از عیب و نقص «و ما نقموا منهم إلاّ أن یؤمنوا باللّه» استثناى «إلاّ أن یؤمنوا»، از باب تأکید کردن مدح با جمله اى به ظاهر مذمت است که از وجوه بلاغت در کلام به شمار مى آید. بنابراین مفاد آیه شریفه، این است که مؤمنان، به کلى از عیب و نقص مبرّا بودند. ۳ - خداوند، «عزیز» (شکست ناپذیر) و «حمید» (ستوده) است. «باللّه العزیز الحمید» «عزّة»، حالتى است که مانع مغلوب شدن است و «عزیز» کسى است که بر دیگران غالب مى شود و خود مغلوب نمى گردد. «حمید» مى تواند به معناى «محمود» (ستوده) و یا «حامد» (ستایش گر) باشد (مفردات راغب). سیاق آیه شریفه، بیانگر معناى اول است. ۴ - عزّت خداوند (مغلوب نشدن او در برابر هیچ چیز) و پسندیده بودن تمام کارهاى او، دلیل ایمان آوردن کسانى بود که به دست اصحاب «اخدود» سوختند. «و ما نقموا منهم إلاّ أن یؤمنوا باللّه العزیز الحمید» ۵ - توجّه به عزّت و پسندیده بودن خداوند، زمینه ساز پیدایش ایمان و پرهیز از آزاررسانى به مؤمنان است. «أن یؤمنوا باللّه العزیز الحمید» ۶ - اصحاب اخدود، در صورت دست کشیدن مؤمنان از ایمان خویش، آنان را نمى سوزاندند. «إلاّ أن یؤمنوا» فعل مضارع همراه با حرف «أن» در «أن یؤمنوا»، براى استقبال بوده و بیانگر آن است که آنچه اصحاب «اخدود» را به مقابله واداشت; باقى ماندن مؤمنان بر ایمان خویش بود. گویا ایمان گذشته آنان، در نظر دشمنان شان موجب عقوبت نبوده است. ۷ - در دیدگاه اصحاب اخدود، ایمان به خداوند جرمى سنگین و غیر قابل گذشت بود. «و ما نقموا منهم إلاّ أن یؤمنوا باللّه» ۸ - ایمان، ناخوشایندترین وصف مؤمنان، در دیدگاه دشمن «و ما نقموا منهم إلاّ أن یؤمنوا باللّه» ۹ - قدرتمندان کافر، به چیزى جز کافر شدن مؤمنان، رضایت نمى دهند. «أصحب الأُخدود ... و ما نقموا منهم إلاّ أن یؤمنوا باللّه»
تفسیر (۹)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۵۵)
  • اتش افروختن اصحاب اخدود، برای سوزاندن مؤمنان+۴ آیه
  • فقدان ازادی دینی برای مؤمنان، میان اصحاب اخدود+۴ آیه
  • سلب ازادی مؤمنان از سوی اصحاب اخدود+۴ آیه
  • اصحاب اخدود، سلب کننده ازادی دینی برای مؤمنان+۴ آیه
  • استبداد حاکم در زمان اصحاب اخدود، درپیدارنده شکنجه مؤمنان+۵ آیه
  • استبداد حاکم در دوران اصحاب اخدود، باعث قتل مؤمنان اخدود+۴ آیه
  • برخورد مستبدانه با مؤمنان در عصر اصحاب اخدود+۴ آیه
  • ایمان مؤمنان، یگانه انگیزه اصحاب اخدود برای سوزاندن انان+۴ آیه
  • اصحاب اخدود، مردمی بیایمان+۱ آیه
  • ایمان مؤمنان اصحاب اخدود، سبب اعدام انان از سوی کافران+۳ آیه
  • کینه و دشمنی اصحاب اخدود با خداوند، انگیزه اعدام مؤمنان از سوی انان+۳ آیه
  • انتقامگیری اصحاب اخدود از مؤمنان، فقط به دلیل مؤمنبودن انان+۲ آیه
  • انتقام گرفتن اصحاب اخدود از مؤمنان با سوزاندن انان در گودالی از اتش+۴ آیه
  • ایمان اصحاب اخدود به خدا، مورد بغض ادمکشان شکنجهگر+۲ آیه
  • ایمان به خداوند، موجب برخورداری از پاداش الهی
  • حرام و ناروا بودن شکنجه مؤمنان+۵ آیه
  • خداوند، ذات مستحق حمد و ستایش
  • مالکیّت مطلق خداوند بر موجودات عالم، یکی از ملاکهای اختصاص حمد و ستایش به خداوند+۱ آیه
  • ایمان گروهی از مردم دوران اصحاب اخدود به خدا+۳ آیه
  • حاکمیّت و فرمانروایی خدا بر موجودات، زمینه و دلیلی برای شناخت یگانگی خدا+۳ آیه
  • کیفر سخت کافران شکنجه گر، برخاسته از سلطه خداوند بر تمام هستی+۱ آیه
  • اسمان، در قلمرو حاکمیّت خدا+۳ آیه
  • زمین، عرصه حاکمیّت خداوند+۳ آیه
  • برخورد خشونت امیز اصحاب اخدود با مؤمنان+۱ آیه
  • مؤمنان به خداوند عزیز حمید، مورد رفتار خشونت امیز و شکنجه اصحاب اخدود+۱ آیه
  • ایمان مؤمنان، انگیزه اصحاب اخدود در رفتار خشونت امیز و شکنجه کردن انان+۴ آیه
  • برخورد خشونت امیز اصحاب اخدود با مؤمنان، برای انتقام از انان+۴ آیه
  • دشمنی اصحاب اُخدود با موحّدان و مؤمنان به خدای یگانه+۱ آیه
  • ایمان مؤمنان به خدا، عامل دشمنی کافران با انان+۳ آیه
  • شکنجه مؤمنان از سوی اصحاب اخدود، با افکندن انان در اتش+۵ آیه
  • شکنجه های مؤمنان به خدا، در دوران اصحاب اُخدود+۵ آیه
  • سوگند خداوند، به مؤمنان شکنجه شده در ملا عام و در برابر چشمان دشمن+۵ آیه
  • شکنجه مؤمنان به دست اصحاب اخدود، در گودالی از اتش+۵ آیه
  • استقبال مؤمنان شکنجه شده به دست اصحاب اخدود، از شهادت و کشته شدن در راه خدا+۴ آیه
  • پایداری برخی از زنان مؤمن، تا نیل به شهادت+۵ آیه
  • شهادت شکنجه شدگان مؤمن از سوی اصحاب اخدود، به دلیل ایمان به خدا+۵ آیه
  • باور به عزّت الهی، موجب استقامت مؤمنان عصر اصحاب اخدود، در ایمان خویش+۲ آیه
  • عزّت و اقتدار الهی، توام با حمد و ستایش انسانها
  • استبداد حاکم در دوران اصحاب اخدود، باعث قتل مؤمنان اخدود+۴ آیه
  • ایمان مؤمنان، تنها عامل قتل انها با سوزانده شدن در اتش، از سوی اصحاب اخدود+۲ آیه
  • قتل و ادم کشی بدون حق و از سر ظلم، موجب گرفتاری به عذاب جهنّم+۴ آیه
  • خداوند، تنها قدرت قاهر شکست ناپذیر+۱ آیه
  • قساوت قلب اصحاب اخدود، در سوزاندن مردمان با ایمان+۱ آیه
  • شکنجه گران کفرپیشه، گرفتار شکنجه و عذاب با اتش دوزخ+۵ آیه
  • شکنجه مؤمنان به دست کافران اصحاب اخدود، در گودالی از اتش+۵ آیه
  • لعن بر کافران، روا و جایز و مورد درخواست خدا+۴ آیه
  • اصحاب اخدود، مردمی کافر و بی ایمان+۱ آیه
  • انتقامگیری اصحاب اخدود از مؤمنان، به دلیل ایمان انان+۲ آیه
  • انتقام گرفتن اصحاب اخدود از مؤمنان، با سوزاندن انان در گودالی از اتش+۱ آیه
  • شکنجه مؤمنان به دست اصحاب اخدود، در گودالی از اتش+۲ آیه
  • استقبال مؤمنان شکنجهدیده به دست اصحاب اخدود، از شهادت در راه خدا+۱ آیه
  • قتل مؤمنان بی گناه، با سوزاندن انان به دست کافران+۲ آیه
  • شکنجه شدگان به دست اصحاب اخدود، از مؤمنان به خدا+۲ آیه
  • شکنجه مؤمنان، از اسباب نفرین الهی+۴ آیه
  • سوزاندن مؤمنان و تماشای ان از جانب اصحاب اخدود، موجب نفرین خداوند+۴ آیه
واژه‌ها