تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) الَّذِي‌ لَه‌ُ مُلک‌ُ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ وَ اللّه‌ُ عَلي‌ کُل‌ِّ شَي‌ءٍ شَهِيدٌ «9» ‌آن‌ خداوندي‌ ‌که‌ اختصاص‌ دارد باو ملکيت‌ آسمانها و زمين‌ و خداوند ‌بر‌ ‌هر‌ جلد 18 - صفحه 64 چيزي‌ شاهد ‌است‌. (الذي‌) صفت‌ ‌بعد‌ ‌از‌ صفت‌ اللّه‌ ‌که‌ عزيز و حميد ‌است‌ و يکي‌ ‌از‌ صفات‌ ‌او‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌: (‌له‌) لام‌ اختصاص‌ ‌است‌ اشاره‌ ‌به‌ اينکه‌ احدي‌ ‌غير‌ ‌از‌ ‌او‌ مثل‌ الهه‌ مشرکين‌ و و رؤسا و سلاطين‌ بقدر خردلي‌ ملکيت‌ ندارند. (مُلک‌ُ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ) بملکيت‌ ذاتيه‌ چون‌ خالق‌ ‌آنها‌ و نگهبان‌ ‌آنها‌ ‌است‌ و تمام‌ تحت‌ فرمان‌ ‌او‌ هستند و ‌هر‌ کدام‌ سير مخصوصي‌ دارد، و اما ساير اقسام‌ ملکيت‌ حقيقيه‌ نيست‌ فقط اعتباريه‌ ‌است‌ و عاريه‌ ‌است‌ و جعليه‌ ‌که‌ مي‌گويي‌: ‌اينکه‌ ملک‌ زيد ‌است‌ و ‌آن‌ ملک‌ عمرو، ‌هر‌ روز دست‌ يکي‌ ‌است‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ ميگيرد بديگري‌ ميسپارد انسان‌ مالک‌ نفس‌ ‌خود‌ ‌هم‌ نيست‌ ‌اگر‌ فرو رود و برنگردد ‌ يا ‌ بعکس‌ انسان‌ مرده‌ ‌است‌ و ‌اينکه‌ ملکيت‌ جعليه‌ اعتباريه‌ ‌هم‌ مراتبي‌ دارد بيک‌ اعتبار ملک‌ امام‌ ‌است‌ ‌که‌ ميفرمايد: (الارض‌ کلها للامام‌) ‌در‌ واقع‌ چنانچه‌ ‌در‌ خبر ‌است‌ ‌که‌ ‌براي‌ شيعه‌ مباح‌ فرموده‌اند تصرف‌ ‌در‌ ‌آن‌ ‌را‌، و اما ديگران‌ غصب‌ ‌است‌ دريد ‌آنها‌، بيک‌ اعتبار ملکيت‌ شخصيه‌ ‌که‌ بيکي‌ ‌از‌ اسباب‌ مملکه‌ مالک‌ ميشود بارث‌ و حيازت‌ و غوص‌ و صدقه‌ و هديه‌ و بيع‌ و صلح‌ و وصيت‌ و ديه‌ و هبه‌ و زکاة و خمس‌ و ‌غير‌ اينها. و اما اموري‌ ‌که‌ بعضي‌ بدون‌ جعل‌ شرع‌ تصرف‌ ميکنند و ‌خود‌ ‌را‌ مالک‌ ميپندارند مثل‌ سارق‌ عين‌ مسروقه‌ ‌را‌ و غاصب‌ عين‌ مغصوبه‌ ‌را‌ و سلاطين‌ حدود مملکتي‌ و انحاء ‌غير‌ مشروعه‌ مثل‌ ربوي‌ و بيع‌ مجسمه‌ و آلات‌ لهو و لعب‌ و قمار و تقلب‌ ‌در‌ جنس‌ و ساير مکاسب‌ محرّمة هيچگونه‌ ملکيت‌ نميآورد و غصب‌ ‌است‌ و تصرف‌ بدون‌ رضاي‌ مالک‌ حرام‌ ‌است‌ و حق‌ ‌النّاس‌ ‌است‌ و ظلم‌ ‌است‌ و مؤاخذه‌ دارد. (وَ اللّه‌ُ عَلي‌ کُل‌ِّ شَي‌ءٍ شَهِيدٌ) چون‌ احاطه‌ قيوميت‌ دارد. بجميع‌ ‌ما سوي‌ اللّه‌ جميع‌ عوالم‌ مجردات‌ و ماديات‌ علويات‌ و سفليات‌ خبير و بصير ‌بما‌ ‌في‌ الضمائر انسان‌ هست‌ چنانچه‌ ميفرمايد: وَ نَحن‌ُ أَقرَب‌ُ إِلَيه‌ِ مِن‌ حَبل‌ِ الوَرِيدِ ق‌ ‌آيه‌ 16، وَ ما يَعزُب‌ُ عَن‌ رَبِّک‌َ مِن‌ مِثقال‌ِ ذَرَّةٍ فِي‌ الأَرض‌ِ وَ لا فِي‌ السَّماءِ وَ لا أَصغَرَ مِن‌ ذلِک‌َ وَ لا أَکبَرَ إِلّا فِي‌ کِتاب‌ٍ جلد 18 - صفحه 65 مُبِين‌ٍ يونس‌ ‌آيه‌ 61، يَعلَم‌ُ خائِنَةَ الأَعيُن‌ِ وَ ما تُخفِي‌ الصُّدُورُ مؤمن‌ ‌آيه‌ 19، و ‌غير‌ اينها ‌از‌ آيات‌ بلکه‌ ‌اينکه‌ تعبيرات‌ ‌براي‌ فهم‌ عباد ‌است‌ و لکن‌ علم‌ ‌که‌ منتزع‌ ‌از‌ ذات‌ ‌است‌ محدود نيست‌ و تمام‌ مخلوقات‌ محدود هستند.

آیات این صفحه