قوم فرعون و ثمود، در قدرت و تمدن و امکانات، بالاترين اقوام بودند و در آيات ديگر قرآن به قدرت آنها اشاره شده است. لذا در اينجا از اين دو قوم نام برده شده است.
اعلام توانايى خداوند در قلع و قمع ابرقدرتها، نوعى آرام بخشى به مؤمنان است.
کلمه «قُرْآنٌ» هرگاه با الف و لام بيايد، مراد از آن، کتاب قرآن است ولى بدون الف و لام، به معناى «مقروء» يعنى خوانده شده است. چنانکه در اين آيات مىفرمايد: «بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ» يعنى الفاظ وحى بر پيامبر قرائت شده است.