تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ «22»
فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ: در لوحى که نگهداشته شده است از تغيير و تحريف و زياده و نقصان. از ابن عباس منقول است که لوح محفوظ از يک دانه درّ سفيد است. طول آن از آسمان تا به زمين و عرض آن از مشرق تا مغرب و کنارهاى آن از ياقوت است «1».
على بن ابراهيم قمى (رحمه اللّه) فرمايد لوح براى دو طرف باشد، يک طرف آن بر راست عرش و طرف ديگر بر پيشانى اسرافيل. پس وقتى تکلّم فرمايد پروردگار جل ذکره به وحى، زده شود لوح به پيشانى اسرافيل و نظر کند در لوح، پس وحى نمايد به آنچه در لوح است به جبرئيل «2».
«1» مجمع البيان (چ 1403 هج) ج 5 ص 469.
«2» تفسير قمى، (چ نجف 1387 هج)، ج 2 ص 415- 414.
جلد 14 - صفحه 143
سوره هشتاد و ششم « (الطّارق)»
سورة الطّارق- اين سوره مبارکه مکّى است.
عدد آيات- هفده آيه.
عدد کلمات- شصت و يک.
عدد حروف- دويست و چهل و شش.
ثواب تلاوت- ثواب الاعمال- عن الصادق عليه السّلام قال: من کانت قرائته فى فرائضه «وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ» کانت له عند اللّه جاه و منزلة و کان من رفقاء النّبيّين و اصحابهم فى الجنّة.
از حضرت صادق عليه السّلام مروى است که فرمود: هر که باشد قرائت او در نماز واجب «وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ»، براى او نزد خدا جاه و منزلتى است و باشد از رفقاى پيغمبران و اصحابشان در بهشت «1».
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ شأن نزول- روايت است شبى حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با عمّ
«1» ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، (چ حيدرى 1391 هج) ص 150.
جلد 14 - صفحه 144
خود حضرت ابو طالب نشسته بود. ناگاه ستاره‌اى بدرخشيد و شعله عظيمى از او ظاهر شد. ابو طالب بترسيد و گفت: اين چه چيز است؟ حضرت فرمود: اين ستاره‌اى است که شياطين را مى‌راند و نشانه‌اى است. فى الحال جبرئيل نازل شد به اين سوره «1».