پیام‌های تفسیر نور

1- افسانه پنداشتن قرآن، ناشى از ناپاکى دل است. «کَلَّا بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ» 2- گناه، روح انسان را دگرگون و از درک حق باز مى‌دارد. «بَلْ رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ ما کانُوا يَکْسِبُونَ» 3- فطرت انسان سالم است، آنچه آن را مى‌پوشاند، گناه است. «رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ» 4- در فرهنگ قرآن، قلب و روح مرکز درک حقايق است. «رانَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ» 5- اصرار و تداوم بر گناه، سبب زنگار قلب است. «ما کانُوا يَکْسِبُونَ» 6- عمل، سرمايه انسان است که با آن، خوبى‌ها يا بدى‌ها را کسب مى‌کند. «کانُوا يَکْسِبُونَ» 7- زنگار گناه که در دنيا مانع درک حقيقت است، در آخرت نيز مانع دريافت الطاف الهى مى‌شود. «إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ» 8- مأموران دوزخ، دوزخيان را سرزنش مى‌کنند. «ثُمَّ يُقالُ هذَا الَّذِي کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ»