تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (227)
وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ: و اگر قصد کنند طلاق را، يعنى اهل ايلاء طلاق زنان خود بدهند، فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ: پس بدرستى که خداى تعالى شنوا است قول مولى را در صيغه طلاق و قبول فرمايد آن را، دانا است به مقصد و غرض او.
تبصره: صاحب کنز العرفان گويد: چون ايلاء واقع شود بر وجه مذکور، پس اگر زوجه صبر کند، هيچ کلامى در آن نيست؛ و اگر رجوع به حاکم شرع نمايد، زوج را امر نمايد به کفاره و عود. و اگر از رجوع امتناع کند، او را چهار ماه مهلت دهد. و بعد او را الزام نمايد به طلاق يا مواقعه و تکفير.
پس اگر از اين ابا کند او را حبس نمايد و مطعم و مشرب را بر او تنگ کند تا اختيار يکى از اين دو نمايد، و حاکم او را به اين امر نکند تا زوجه مرافعه ننمايد.