اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
عَلِمَت نَفس‌ٌ ما قَدَّمَت وَ أَخَّرَت «5»
جزاء اذا است که در اينکه موقع هر نفسي ميداند و بر او معلوم ميشود آنچه پيش فرستاده و آنچه وا گذاشته.
(عَلِمَت نَفس‌ٌ) يعني کل نفس فرداي قيامت که ميفرمايد: وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا
جلد 18 - صفحه 23
حاضِراً کهف آيه 49. و ميفرمايد: يَوم‌َ تُبلَي السَّرائِرُ طارق آيه 9. بر او معلوم ميشود:
(ما قَدَّمَت) که پيش از مردن پيش فرستاده چه اعمال خير باشد از ايمان و اخلاق فاضله و اعمال صالحه، و چه اعمال شر باشد از کفر و شرک و ضلالت و صفات خبيثه و اعمال سيئه کوچک و بزرگ آن که ميفرمايد: فَمَن يَعمَل مِثقال‌َ ذَرَّةٍ خَيراً يَرَه‌ُ وَ مَن يَعمَل مِثقال‌َ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَه‌ُ زلزال آيه 7 و 8.
(وَ أَخَّرَت) و آنچه گذاشت و رفت از سنت حسنه يا سنت سيئه که در حديث است که فرمود:
(من سن‌ّ سنة حسنة کان له أجرها و اجر من عمل بها من غير ان ينقص من اجورهم شيئا، و من سن سنة سيئة کان له وزرها و وزر من عمل بها من غير أن ينقض من أوزارهم شيئا)
بلکه در حديث از پيغمبر اکرم است که فرمود:
(من سن سنة حسنة کان له اجرها و اجر من عمل بها الي يوم القيامة. و من سن سنة سيئة کان له وزرها و وزر من عمل بها الي يوم القيامة)