تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) الَّذِي خَلَقَکَ فَسَوَّاکَ فَعَدَلَکَ «7» الَّذِي خَلَقَکَ‌: آن خدائى که بيافريد تو را در حالتى که هيچ نبودى، فَسَوَّاکَ‌: پس تسويه و تمام گردانيد اجزاء و اعضاى تو را چنانچه بايد، يعنى بيافريد اعضاى تو را سالم از عيب و نقصان و معد براى منافع مرتبه بر آن، فَعَدَلَکَ‌: پس بگردانيد تو را معتدل و متناسب در خلقت، بدون تفاوت و اعوجاج و اختلاف. چنانکه يکى از دو دست را اطول از ديگرى نگردانيد، و يکى از دو چشم را اوسع از ديگرى قرار نداد، و بعضى اعضا را سفيد و بعضى را سياه، و بعض مو را سياه و بعضى را سرخ ننمود و معتدل القامه گردانيد، نه مانند بهايم، يا آفريد تو را به خلقت نيکو که مفارق ساير مخلوقات است شکلى زيبا و قدّى رعنا.